Zdrowie i stan fizyczny dziecka

Zdrowie i stan fizyczny dziecka

Dziecko jest istotą biospołeczną. Żyje w określonych środowiskach: biologicznym i społecznym które obok czynników genetycznych kształtują jego rozwój psychofizyczny, zdrowie, stopniowe dojrzewanie. Przebieg procesów rozwojowych dziecka mogą zakłócić szkodliwe czynniki środowiska zewnętrznego, jak np: drobnoustroje chorobotwórcze. Powyższe powody nie tylko skłaniają do zapewnienia dziecku dobrej opieki wychowawczej lecz również do zorganizowania troskliwej i sprawnej opieki zdrowotnej. Szczególnej troski wymaga dziecko w wieku przedszkolnym, znajdujące się w okresie intensywnego rozwoju biologicznego i społecznego. Dziecko – młody, rosnący organizm- cechuje niespożyta energia oraz ogromna zdolność do konkretnych warunków środowiska zewnętrznego. Celem opieki zdrowotno-higienicznej jest chronić zdrowie dziecka, podtrzymywać je i wzmacniać. Ważne jest aby czuwać nad prawidłowym rozwojem psychofizycznym. Należy zaznaczyć że w złożonej problematyce zdrowotnej dziecka przedszkolnego równorzędną rolę spełniają rodzice, personel wychowawczy jak i personel służby zdrowia. Od wzajemnego zrozumienia swych zadań, starannego przygotowania zawodowego i poziomu kwalifikacji, odpowiedniego traktowania obowiązków, harmonijnego współdziałania i współpracy realizowanej w interesie dobra dziecka w dużej mierze zależeć będzie prawidłowy rozwój, dobry stan zdrowia i przyszłość młodego pokolenia. Mówiąc o wieku przedszkolnym nie sposób ominąć rozwój emocjonalno-społeczny dziecka. Emocje w tym wieku są jeszcze nie stałe, łatwo powstają, szybko się zmieniają i krótko trwają. Ujawniają się w kontekście jakiejś konkretnej sytuacji czy działaniu. Emocje są niezależne od woli, są niekontrolowane, prawdziwe i pozwalają nam do bliższego poznania drugiego człowieka. Równie ważna jest problematyka kształtowania osobowości małego dziecka. W owym przedziale wiekowym indywidualne różnice między dziećmi związane są z pewnymi cechami zachowania się które można by odnieść do cech temperamentu. Oprócz tego rodzaju różnic zaczynają nabierać znaczenia cechy nabyte takie jak postawy czy nastawienia. Czynniki te w miarę rozwoju intelektualnego i narastania doświadczenia społecznego odgrywają coraz większą rolę w rozwoju osobowości dziecka.

mgr Bożena Zaremba